dinsdag 30 maart 2021

Review: Crystal Syphon - Family Evil . Elephant Ball

(GF-297)

Crystal Syphon uit Merced, Californië, Amerika werd in 1965 onder de naam The Morlochs opgericht, maar al snel veranderde de bandnaam in Crystal Syphon en onder deze naam bestond de band van 1966 tot 1970.
De band bracht na hun bestaan 2 albums via Roratorio Records uit, waarvan "Family Evil" op 25 mei 2012 en "Elephant Ball" op 29 mei 2015 en op 1 februari 2021 verschenen beide albums als 2CD via Gear Fab Records.
Crystal Syphon bestond tijdens de opnames van deze albums van 1967-1969 uit: Tom Salles - zang en sologitaar, Jim Sanders - zang en sologitaar, Jeff Sanders - zang, percussie, drum en orgel, Dave Sprindel - zang, orgel, percussie en keyboards, Bob Greenlee - basgitaar, Andy Daniel - drums en Marvin Greenlee - drums, waarbij nog te vermelden is, dat "Winter Is Cold" (nummer 11 op CD1) in 2008 opgenomen werd.

Het album "Family Evil", dat 11 nummers bevat, begint met "Marcy, Your Eyes", een mooie, vrij rustige, licht psychedelische song met een terugkerend ritme en fuzzrock  invloeden, waarna "Paradise" volgt, een prachtige pop song met prima samenzang, die invloeden van de muziek van The Byrds heeft.
Daarna volgen "Have More Of Everything", een heerlijke licht psychedelische song met een gemiddeld ritme en een hoog meezing gehalte, "Try Something Different", een puike licht psychedelische song, die sterke invloeden van The Beatles bevat en in een niet al te hoog tempo wordt  gespeeld en "Fuzzy And Jose", een fantastische psychedelische pop song met een gemiddeld tempo, die halverwege over gaat in een lager tempo.
In "Are You Dead Yet" speelt Crystal Syphon een swingende uptempo rock song, die aanzet tot dansen, waarna "In My Mind" volgt en de band weer een prima pop song in een gemiddeld tempo speelt, die gevolgd wordt door het titel nummer van de plaat, "Family Evil", een progressieve rock song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk  terugkerend ritme en tempowisselingen.
Dan volgen "Fails To Shine", een dansbare pop song met een aanstekelijk ritme, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en enkele subtiele tempowisselingen heeft,  "Winter Is Cold", een uitstekende licht psychedelische progressieve rock song met een aanstekelijk ritme en in "Winter Is Cold" uit 2008 speelt de band dit nummer  nogmaals, dat dezelfde uitstraling heeft als het origineel uit 1968.
"Elephant Ball", dat 9 nummers heeft, start met "Dawn Sermon", een korte progressieve rock song met een gemiddeld tempo en lichte invloeden van rhythm & blues, die gevolgd wordt door "For All Of My Life", een prima rustige song met Britse invloeden en "Tell Her For Me", eveneens zo'n rustige song, die lichte psychedelische invloeden bevat en een aanstekelijk ritme heeft.
Daarna volgen het titel nummer "Elephant Ball", een fantastisch instrumentaal progressief rock nummer, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft, "Sing To Me", een geweldige licht psychedelische song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een hypnotiserend ritme bevat en "It's Winter", een heerlijke swingende uptempo psychedelische rock song, die een zeer dansbaar ritme heeft.
Verder volgen "Snow Falls", een uptempo rock song, die een aanstekelijk ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is, "Don't Fall Brother", een uptempo rock song met invloeden van jazz, soul en rhythm & blues, die swingt als een trein en "There Is Light There", een swingende progressieve rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen.

De 2CD "Family Evil" / "Elephant Ball" van Crystal Syphon is weer zo'n fantastische uitgave van Gear Fab, die vol staat met progressieve psychedelische rock en deze mag dan ook in geen enkele collectie van een jaren 60 muziek verzamelaar ontbreken. 

donderdag 21 januari 2021

Review: Psychedelic States: The Dakotas In The 60s

Gear Fab 2021 (GF-296) 

De serie Psychedelic States wordt steeds groter en Roger Maglio van het Gear Fab label heeft ook met deze uitgave weer een heleboel muziek, uit de jaren 60, begin 70, van onbekend gebleven bands boven water weten te halen, waar we anders nooit van zouden hebben gehoord.

De CD "The Dakotas In The 60s" bevat 32 nummers van 27 verschillende bands en begint met "Baby I'm Forgettin' You" uit 1967 van The Emberman Five uit Minot, North Dakota, een uptempo rock song met enkele tempowisselingen en een aanstekelijk ritme en dit nummer wordt gevolgd door "Artificial Rose" (1967) van Lost Souls (Dickinson, ND), een uptempo licht psychedelische pop song, "Soldier Of Fortune" (1967) van The Mystifting Monarchs (Fargo, ND), een psychedelische pop song met een aanstekelijk ritme, "Somebody" (1967) van Pawnbrokers (Fargo, ND), een prachtige vrij rustige licht psychedelische song, "Watch Me" (1966) van The Tracers (Minot, ND), een uitstekende garagerock song, die invloeden van de zang van Wally Tax van The Outsiders heeft, "Chains On My Heart" (1967) van The Trenchmen (Minot, ND), een uptempo pop song met invloeden van garagerock en psychedelische muziek en "You Make Me Feel Alright" (1969) van The Train (Aberdeen, South Dakota), een swingende uptempo garagerock song.
Daarna volgen The Rejects (Rapid City, SD) met "Wild One" (1965), een lekker in het gehoor klinkende uptempo garagerock song, The Trippers (Sioux Falls, SD) met Watch Yourself" (1968), een geweldige uptempo garagerock song, The Keepers (Hazan, ND) met "A Summer's Dream" (1967), een mooie rustige pop song, Dynamic Dischords (Oakes, ND) met "Passenger"(1967), een prima pop song in een gemiddeld tempo, The Bleach Boys (Sioux Falls, SD) met "Wine, Wine, Wine" (1965), een 
heerlijke swingende uptempop rock & roll song, die surf invloeden heeft, The Cornerstones (Grand Forks, ND) met "You Rule Me" (1967), een swingende rock song, die subtiele tempowisselingen heeft en The Chateaux (Vermillion, SD) met "Reference Man Part 1", een fantastische uptempo garagerock song, die swingt.
Vervolgens is het de beurt voor The Bird-Dogs (Huron, SD) met Shoppin Around"(1966), een heerlijke aanstekelijke beat song met een gemiddeld tempo, die gevolgd wordt door "Did Ya Need To Know?" (1966) van Dale Gregory & The Shouters (Sioux Falls, SD), een puike garagerock song met tempowisselingen, "Temptation" (1969) van The Inner Light (Page, ND), een swingende uptempo garagerock song met acid rock invloeden, "Realize" (1968) van The Pawnbrokers (Fargo, ND), een uitstekende progressieve rock song, "Sunshine" (1971) van The Ride (Brookings, SD), een pop song met een gemiddeld tempo, "I Love Life" (1971) van The Dischords (Oakes, ND), een prima progressieve rock song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt en lichte blues invloeden heeft en "Untill I Leave" (1966) van The X-Men (Sioux Falls, SD), een mix van pop en progressieve rock met een gemiddeld tempo, dat"Britse invloeden en enkele tempowisselingen bevat.
Dan volgen Mighty Magnificent 7 (Rapid City, SD) met "Our Love" (1967), een pop song met een gemiddeld tempo, The Trenchmen (Minot, ND) met "Travel With Me" (1967), een lekkere swingende uptempo rock song, die tempowisselingen heeft en garagerock invloeden bevat, The Treasures (Fargo, ND) met Valley Of The Broken Hearts" (1964), een uptempo song met een aanstekelijk terugkerend ritme, die swingt, The Tracers (Minot, ND) met "She Said Yeah" (1966), een geweldige uptempo rock song met tempowisselingen, die ook door The Rolling Stones opgenomen werd, The Torres (Huron, SD) met "Ride On" (1965), een uptempop pop song met een aanstekelijk ritme en Those Of Us (Sioux Falls, SD) met "Without You" (1966), een prachtige pop song, die een hoog meedein gehalte heeft.
Verder volgen "It's Not Fair" (1967) van The Lost Souls (Dickinson, ND), een prima uptempo pop song met garagerock invloeden, "You Tell Me Why" (1967) van The Dynamic Hursmen (Sioux Falls, SD), een mooie rustige pop song, "I'm In Misery" (1967) van The Mystifying Monarchs (Fargo, ND), een aanstekelijke poprock song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo, "The Faced Girls" (1967) van Gemini 6 (Flandreau, SD), een uptempo rock & roll song met invloeden van de muziek van Cliff Richard & The Shadows en "Fire In My Heart" (1966) van The Embermen Five (Minot, ND), een heerlijke beat song met een zeer dansbaar ritme.

GF-296 Psychedelic States: The Dakotas In The 60s van Gear Fab staat net als vorige uitgaven van deze serie vol schitterende jaren 60 muziek en is tot stand gekomen door een samenwerking van: Jeff Lemlich, Max Waller, Massimo Contreras, Gary Newell, Michael Kuzmin, Wolfgang Volkel (Break-A-Way Records), Mike Dugo, Mike Markesich en Roger Maglio (Gear Fab Records), die het geheel coördineerde en deze CD tot stand heeft gebracht, waardoor we weer een stap verder zijn in deze geweldige serie.


maandag 19 oktober 2020

Review: The Oxfords - A Classic Philly 60's Band

Gear Fab, 2020 (GF-295)

The Oxfords was een band uit Mt. Airy en East Oak Lane, Philadelphia, Amerika, die bestond uit: Steve "Wild Billy" Silver - zang, Steve "Fontz"Gelfand - basgitaar, Joe "Thumper" Naselow - drums, Gary ""Crainers" Stanley - sologitaar en zang, Ivan "Van" Taub - slaggitaar en zang en Byron "Fingers" Blau - keyboards en zang.
De band was ontstaan na het zien van een optreden van The Beatles in The Ed Sullivan Show in 1964, waarna The Oxfords naast het maken van covers, ook eigen nummers begonnen te schrijven en al spoedig hadden ze een manager (Billy Rosen), die hen aan een platencontract hielp bij Grand Records.
Nadat ze kleine radio hits hadden met enkele songs, volgden ook de optredens en na het winnen van een bandjes wedstrijd werden ze de huisband van de nieuwe  "Hullabaloo" onder de 21 club.
In de jaren daarop verschenen er nog enkele singles, maar na het afstuderen van high school, gingen de bandleden ieder naar andere gebieden in het land om een vervolgstudie te doen, waardoor de band uit elkaar ging.
Na 50 jaar kwamen de bandleden voor een reünie bijeen in een video boodschap om hun Gear Fab uitgave te vieren, die 14 nummers uit de periode 1964-1967 bevat, waarvan er 8 op single waren verschenen, waarvan 6 bij Grand Records en 2 bij ABC-Paramount en er 6 onuitgebracht werden.

Het eerste nummer is "Did You Ever Get My Letter?", waarin The Oxfords een prachtige Mersey beat song in de stijl van The Beatles in een niet al te hoog tempo spelen en deze wordt gevolgd door de B-kant van de single, getiteld "I'm Only A Man", dat eveneens een prima beat song in een gemiddeld tempo is.
Daarna volgen "It Serves You Right", een lekker in het gehoor klinkende uptempo song, die aanzet tot dansen en de B-kant "Only Me", een heerlijke uptempo beat song met een aanstekelijk dansbaar ritme.
Dan volgt de laatste single voor Grand Records, waarvan "Don't Be A Dropout" de A-kant is en de band een vrolijk klinkende song ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Dont Play That Song", een mooie cover van de Ben E. King song, die een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme heeft.
Op het nummer "Help Me (Understand)", de A-kant van hun ABC-Paramount single speelt de band een opgewekt klinkende song, die aanzet tot dansen, die The Beatles cover "You Won't See Me" als B-kant heeft en deze wordt met zorg nagespeeld en klinkt dan ook uitstekend.
Dan volgen de onuitgebrachte nummers, waarvan het eerste "Without You" is en hierin speelt The Oxfords een prima pop song in een gemiddeld tempo, waarbij de Britse invloeden vervangen zijn door Amerikaanse en in "If You Really Care" speelt de band een song met invloeden van The Everly Brothers.
Vervolgens is het de beurt aan "Love Put Me Under", een heerlijke aanstekelijke uptempo song en "Even True Love Can Die", een schitterende uptempo beat song met enkele tempowisselingen en lichte invloeden van Bo Diddley.
Verder speelt de band "You're Mine", een song in een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme en "Help Me (Understand)", een puike vrolijk klinkende uitvoering van dit op single verschenen nummer, die daar niet veel voor onder doet.

"A Classic Philly 60's Band" van The Oxfords is zo'n fantastische CD, waarin de muziek je terug voert naar de jaren 60 en ook nu weer is Roger Maglio er in geslaagd een onbekende band even in het voetlicht te plaatsen.

woensdag 29 januari 2020

Review: Psychedelic States - West Virginia In The 60s

Gear Fab 2020 (GF-293)

Nadat hij eerder muziek uitbracht van bands uit de staten: Florida (vol.1-4), Georgia, Alabama (vol.1-2), New York (vol.1-3), Texas, Illinois, Ohio (vol.1-3), Indiana, Arkansas, Colorado, Wisconsin, Mississippi, Maryland en Missouri (vol.1-2), is het nu de beurt aan West Virginia.
Op het album "West Virginia In The 60s" staan 29 nummers van 23 bands, die Roger Maglio bands tot nu toe heeft weten te lokaliseren met behulp van diverse muziek liefhebbers en dit is al de 15e staat in de serie Psychedelic States.
Het album begint met Ali's Dynamics uit Oldtown, die in 1967 de single "Break Down" / "Dissapointed In You", een swingende garagerock song, waar een terugkerend ritme in zit, uitbracht en dit nummer wordt gevolgd door "What She's Done" (1966) van The Mojos uit Hurricane, die een mooie rustige beat song spelen, waarna Long Brothers uit Wheeling Island het nummer "Dream Girl" (1966), een aanstekelijke uptempo rock song, ten gehore brengt, die gevolgd wordt door "Be What You Is" (1966) van Flys uit Buckhannon, een swingende garagerock song, die aanzet tot dansen.
Daarna volgen Second Set (Clarksburg) met "Picture Window" (1967), een pop song, die in een gemiddeld tempo gespeeld wordt, Plastic Menagerie (plaats onbekend) met "Hold Your Baby Close" (1966), een prima mix van garagerock en pop, Sabres (Man) met "Need Your Lovin'" (1967), een uptempo pop song, Mysterians (Clarksburg) met "Walking Home" (1966), een rustige pop song.
Dan volgen "I'm So Tired" (1966) van Pee Wee & The Prophets (plaats onbekend), die een rustige pop song speelt, "Hey You" (1967) van Evil Enc.Group (Oak Hill),een garagerock song met wisselende tempo's, "Nobody" (1965), een uptempo rock & roll song van Barracuda's (Elanor), "I Can't Take It" (1968) van Satisfied Minds (Huntington), een uitstekende garagerock song, "Back Up" (1965) van New Mason Dixons (Fairmont), een fantastische swingende rock song en "Anymore" (1965) van Rondeus (Mullen), een heerlijke garagerock song met tempowisselingen.
Vervolgens is het de beurt voor Scarlets (Wheeling) met "If I Had A Girl" (1965), een pop song met meerstemmige zang en deze wordt gevolgd door Mojos (Hurricane), die "Go" (B-kant van "What She's Done"), een swingende uptempo rock song, die in rust eindigt, J.T. & The Trolls (Wheeling) met "I Can't Believe It" (1969), een progressieve rock song met blazers, Blue Creed (plaats onbekend) met "Need A Friend" (1970), een schitterende progressieve rock song, Esquires (Clarksburg) met "Boo Hoo Hoo" (1966), een uptempo poprock song met rock & roll invloeden, King James & The Royal Jesters (Poit Pleasant) met "I Get A Feeling" (1968), een lekker in het gehoor klinkende licht psychedelische pop song en Long Brothers (Wheeling) met "Lonely Time" (B-kant van "Dream Girl"), een mooie uptempo pop song.
Verder volgen Evil Enc.Group (Oak Hill) met "The Point Is" (B-kant van "Hey You"), een licht psychedelische poprock song met garagerock invloeden, "Lost Soul (Bluefield) met "For You" (1968), een geweldige licht psychedelische garagerock song, die swingt, Flys ((Buckhannon) met "Reality Composition"#1" (1966), een
swingende garagerock song, Royal (The Royal Band) (Fairmont) met "Star Goddess"(1973), een heerlijke progressieve rock, Sons Of Liberty (Wellsburg) met "Love Babe" (1968), een prachtige pop song, Fantastic Emanons (Mountsville) met "Duh" (1965), een garagerock song met een aanstekelijk ritme en hoog meezing gehalte, Mysterians (Clarksburg) met "My Little Girl" (B-kant van "Walking Home"), een mix van garagerock en pop, die subtiele tempowisselingen heeft en  Plastic Menagerie ((plaats onbekend) met "Tryin' To Come Back", een uitstekende pop song, die enigszins doet denken aan de muziek van The Byrds.

Psychedelic States - "West Virginia In The 60s" is een schitterend tijdsdocument, dat, dankzij Roger Maglio en enkele van zijn vrienden, uitstekende muziek van onbekende bands uit de jaren 60 in de spotlights zet.


zondag 30 juni 2019

Review: Mad Timothy - A Very Snug Joiner

Gear Fab-2019 (GF-291)

In 1969 bracht de Amerikaanse band Mad Timothy, die waarschijnlijk uit New Jersey kwam, een proefpersing uit, die na jaren terug gevonden werd in een winkel te Chicago.
Roger Maglio werd op deze LP attent gemaakt door zijn vriend Alex Guerssen uit Spanje (Out-Sider Records) en deze stelde hem voor om de muziek van deze band eens te gaan beluisteren.
Helaas zijn er geen gegevens omtrent de band bezetting bekend, zodat het dus een vraag zal blijven, wie de leden waren, maar gelukkig vond Roger de muziek van het album goed genoeg om het na 50 jaar alsnog uit te geven, waardoor wij dus voor de eerste maal in de gelegenheid zijn te horen hoe deze band klonk.
Het album, dat 9 nummers bevat, begint met "Strong Enough", een uitstekende progressieve bluesrock song, waarin de zang geïnspireerd lijkt door die van Jimi Hendrix, terwijl de muziek invloeden bevat van Blue Cheer en Majic Ship en eveneens licht jazz invloeden heeft en dit nummer wordt gevolgd door "Drain Pipe",
een fantastische progressieve rock song met diverse tempowisselingen, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en bluesrock invloeden heeft.
Daarna volgt een cover van een Bob Dylan song, gititeld "Masters Of War" en daarin speelt de band een geweldige uitvoerig van dit nummer, dat een licht psychedelische ondertoon plus een terugkerend ritme bevat, waarna "Find My Place", een heerlijke blues song met een aanstekelijk ritme, te horen is.
In "Snug Joiner" brengt Mad Timothy een vrij experimentele instrumentale jam ten gehore, in "Running" volgt weer een swingende mix van bluesrock en progressieve rock en in "J.P.", speelt de band nogmaals zo'n uitstekende blues gerelateerde rock in een gemiddeld tempo.
Verder volgen "You Will Die If You Go Away", een progressieve bluesrock song met eenterugkerend ritme en het door Harpo geschreven blues nummer "King Bee", dat vooral via The Rolling Stones bekend is geworden en hierin speelt de band een verrukkelijke uitvoering in een niet al te hoog tempo, die lichte jazz invloeden heeft.

Roger Maglio is er met behulp van Alex Guerssen opnieuw in geslaagd een geweldige CD uit te brengen, die veel liefhebbers van progressieve blues en rock zal aanspreken en dit is één van zijn beste vondsten ooit.

zondag 12 mei 2019

Review: Various Artists - Louisville In The 60's The Lost Allen-Martin Tapes

Gear Fab 2019 (GF-290)

In de schitterende serie Psychedelic States is het deze keer de beurt aan Louisville, Kentucky en deze wordt uitgegeven onder de naam: "The Lost Allen-Martin Tapes".
De Allen-Martin Studio uit Louisville was de meest populaire studio in de regio en werd dus ook hoofdzakelijk gebruikt door bands uit de streek.
Toen Ray Allen en Hardy Martin in 2006 met pensioen gingen, werd de studio gesloten en bleven de opgenomen banden op de planken liggen.
Drummer Marvin Maxwell (Soul Inc. en Elysian Field) en gitarist Walker Ed Amick (Delaney & Bonnie, Eric Clapton en Joe Cocker) namen het initiatief om de opname banden, die in de afgelopen 40 jaar waren opgenomen, te redden en Jay Petach werd, later dat jaar, bij dit proces betrokken.
Met behulp van Roger Maglio van Gear Fab Records werden er al CD's heruitgebracht van bands als: Soul Inc., Elysian Field, The Oxfords, The Rugbys, The Keyes, Leslie's Motel en Goliath en nu is er, via Gear Fab Records, een verzamel album uitgebracht met 18 nummers van 17 zoveel bands uit de periode 1966-1973.

Het album start met Doug Cook, die in 1973 "British Invasion" voor het label op nam en hierin speelt hij een heerlijke beat song met een melodisch ritme, die overeenkomsten heeft met de muziek van eind jaren 70 en door The Clash opgenomen had kunnen zijn en dit nummer wordt gevolgd door "Earth And Sea" van The Oxfords uit 1971, die een geweldige licht psychedelische uptempo mix van folk en progresieve rock spelen, die gevolgd wordt door "Lonesome Town", een mooie rustige folk song van Debbie Tuggle uit 1972.
Daarna volgt The Rugbys met "I Want You Baby" (1966), een lekker swingende garagerock song met rhythm & blues invloeden, die een aanstekelijk ritme heeft, waarna JB And The Young Wheels "Silly Girl" (1968) speelt en een uitstekende licht psychedelische uptempo song ten gehore brengt en deze wordt gevolgd door "Drive Me Mad" (1968), een afwisselende pop song van The Waters.
In "Just Be You" (1968) speelt The Illusions een verrukkelijke uptempo pop song met beat en psychedelische invloeden, in "Dear, Mr.Fantasy" (1968) brengt The Keyes een cover van het nummer van Traffic ten gehore, waar progressieve rock en folk invloeden in te ontwaren zijn en dat tevens een stukje van "Hey Jude" van The Beatles bevat en in "Drink Your Wine" (1970) van Free Reign speelt de band een uitstekende rock song, die diverse tempowisselingen heeft.
Dan volgt Conception met "Babylon" (1969), een progressieve rock song met diverse tempowisselingen, "Recollection" (1967) van Copperfield, een melodische pop song, die enkele tempowisselingen heeft en Company Front, die "Blackbird" (1967) speelt en deze cover van het Beatles nummer wordt niet klakkeloos na gespeeld, maar dit nummer heeft een eigen inbreng.
Vervolgens speelt Debbie Tuggle opnieuw een prachtige rustige folk song, getiteld "The Days I Have With You"(1972) en deze wordt gevolgd door "Nothing Lasts Forever" van The Premiers, waarin de band een schitterende uptempo rhythm & blues song speelt met invloeden van Bo Diddley, waarna "Brothers Pride het door Burt Bacharach geschreven nummer "Let The Music Play" (1968) speelt, dat een stuk sneller is dan de uitvoering van The Drifters.
Verder spelen Roc "Open Up", een lekker in het gehoor klinkende uptempo pop song, die countryrock invloeden en tempowisselingen heeft, Blues "Rats In My Room" (1967), een geweldige uptempo psychedelische pop song, die een humoristische tekst bevat en Magnificent 7, die "I Wasn't Gonna Tell Nobody" (1968), een progressieve rock song, speelt, die lichte soul invloeden heeft.

Ook nu weer is Roger Maglio er, met behulp van Maxwell, Amick en Petach, in geslaagd een fantastische CD samen te stellen, waar je als liefhebber van jaren 60-70 muziek van gaat watertanden.

zondag 20 januari 2019

Review: Please Feed The Animals - San Franciscan Nights

Gear Fab 2019 (GF-289)

De muziek op CD "San Fanciscan Nights" komt van zogenaamde Exploito muzikanten, die onder de naam Please Feed The Animals deze plaat maakten, die in 1968 via het ARC verscheen, maar welke muzikanten deze plaat hebben gemaakt is helaas niet bekend.
Exploito muzikanten wil zeggen, dat de meeste muzikanten op dit soort albums niet of nauwelijks bij naam genoemd werden op de hoezen en veel te weinig betaald kregen voor hun bijdrage aan de muziek.

Het album bevat 11 nummers, waarvan de meeste hits waren van The Animals en het eerste daarvan is "San Francisco Nights", die perfect door de band nagespeeld wordt en als het stemgeluid van de zanger iets donkerder had geklonken, kon je het verschil niet horen.
Dan volgt "Bring It Home To Me" en ook dit nummer wordt met grote klasse ten gehore gebracht en "Don't Let Me Be Misunderstood" is eveneens weer zo'n geweldig nagespeelde song, die op de zang na, klinkt alsof het The Animals zijn.
In "Don't Bring Me Down" toont Please Feed The Animals nogmaals hun klasse en in "It's My Life" speelt de band opnieuw de sterren van de hemel.
Daarna is het de beurt voor "We've Gotta Get Out Of This Place" ook dit nummer benadert het origineel sterk en wordt gevolgd door "I'm Crying", waarin de band een schitterende uitvoering van deze song laat horen.
Vervolgens speelt de band "The Tracker", een swingende song, die geweldig Hammond orgel spel bevat en een hoog meedein gehalte heeft en "Still I'm Said", een prima cover van het Yardbirds nummer.
Verder volgen "Wrapping Paper", een nummer in de stijl van de muziek van The Mamas And The Papas, dat geschreven werd door Jack Bruce en Pete Brown en op de  B-kant van de Cream single "Cat's Squirrel" staat en het laatste nummer "All Or Nothing" is een uitstekende cover van The Small Faces song, die enigszins afwijkt van het origineel.

Roger Maglio van Gear Fab is er ook nu weer in geslaagd een prima plaat te lokaliseren, die liefhebbers van jaren 60 muziek zeker zullen weten te waarderen, want alle covers van "San Franciscan Nights" van Please Feed The Animals zijn het beluisteren meer dan waard.