woensdag 31 augustus 2022

Review: Stone Harbour - Emerges

Gear Fab 2022 (GF-303)

Stone Harbour kwam uit Ohio, Amerika en bestond uit: Dave McCarty - zang, drums en percussie en Ric Ballas - elektrische gitaar, slide gitaar, akoestische gitaar, basgitaar, piano, orgel en stem.
Het duo bracht in 1974 hun enige LP album "Emerges, waarop 10 nummers staan, via hun eigen Stone Harbour Records uit in een oplage van 500 stuks en na de uitgave van het album, besloot het duo een complete live band samen te stellen.
Een jaar leter werd de band ontbonden en begon het duo aan hun tweede album te werken, maar door brand gingen de originele master opnamen verloren.
Gelukkig had Ric Ballas een kopie van de opnamen en wie weet, krijgen we die ooit ook nog eens te horen.

De LP "Emerges" uit 1974, die door Gear Fab op CD is her uitgebracht, begint met "You'll Be A Star" en hierin speelt Stone Harbour een mooie vrij rustige licht psychedelische folk song, die tempowisselingen heeft en iets na de helft van het nummer meer snelheid krijgt, waarna het duo "Rock & Roll Puzzle" ten gehore brengt en een vrij heftige rock nummer met een gemiddeld tempo en experimentele progressieve rock en spacerock invloeden speelt.
Dan volgen "Grains Of Sand", een stevig progressief rock nummer, dat met een gemiddeld tempo start, om na korte tijd over gaat in een prachtige vrij rustige song met lichte psychedelische klanken, "Summer Magic Is Gone", een rustige folk song met een aangenaam ritme en "Stones Throw", een kort instrumentaal stukje muziek, dat in eenrustig tempo gespeeld wordt.
Daarna volgen de nummers van kant 2 van de LP, waarvan "Thanitos" het eerste is en daarin speelt de band een rustig nummer met een terugkerend ritme en experimentele invloeden en deze wordt gevolgd door "Still Like That Rock & Roll", een uptempo rock song met een aanstekelijk dansbaar ritme, die tegen het einde acid rock invloeden krijgt en "Ride", een progressieve rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Verder volgen "Dying To Love You", een rustige folk song met een terugkerend ritme en "Workin For The Queen", een stevige rock song met acid rock invloeden en een gemiddeld tempo, die live opgenomen klinkt.

Er komen steeds meer onbekende bands uit Amerika boven water door speurwerk van Gear Fab eigenaar Roger Maglio en ook het album van Stone Harbour is weer zo'n band, die halverwege de jaren 70 een uitstekende plaat uitbracht en nu via dit label op CD is verschenen.

dinsdag 16 augustus 2022

Thus - All Of Thus

Gear Fab 2022 (GF-301)

Thus was een band uit Victor, New York, Amerika, die in 1966 werd opgericht en bestond uit: John Johnston - zang en sologitaar, Don Corbit - basgitaar en zang, Barry Dalgleish - drums en Jerry Heukensfeld - keyboards en zang.
De band speelde in eerste instantie covers van Britse bands, maar begon ook een eigen repertoire op te bouwen, waarna het plan opgevat werd een album uit te brengen, dat in 1968 via via Century Custom Recording Service (Century Records) verscheen met als titel "All Of Thus" en hiervan weden 265 exemplaren geperst, waarvan er 260 werden verkocht aan medestudenten en geïnteresseerden, die de plaat op voorhand bestelden.

De plaat, die 7 eigen composities en 5 covers bevat, begint met de eigen composities "Rely", een lekker in het gehoor klinkende uptempo progressieve rock song met een dansbaar ritme en "Kind Of A Dream" een aanstekelijke rock song met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Dan volgen de Burt Bacharach cover "Walk On By" en deze wordt op schitterende wijze uitgevoerd, waarbij zang en keyboards de hoofrol spelen, "It's All Right With Me", een cover van The Zombies, een fantastische swingende uptempo garagerock song en "Bells Of Rhymney" geschreven door Pete Seeger en Idris Davies, een mooie vrij rustige song met invloeden van folk muziek.
Ook "Keep On Running", dat geschreven werd door Jackie Edwards en een hit was voor The Spencer Davis Group is een cover, die de band op prima wijze vertolkt.
Daarna volgen 5 eigen nummers, waarvan "Last Night" de eerste is en de band een schitterende garagerock song met een gemiddeld tempo ten gehore brengt en deze wordt gevolgd door "Uncharted Voyage Of Thought Processes", een song met niet al te hoog tempo en een terugkerend ritme en "She Thinks She Knows", een nummer met een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme.
Vervolgens speelt Thus "Just A Little", een prachtige rustige song met goede samenzang en "Artificial Lies", een uitstekende song met een terugkerend ritme en een gemiddeld tempo.
Als laatste nummer volgt de cover "Bye Bye Baby", waarin de band nogmaals een verrukkelijke uptempo garagerock speelt, die swingt als een trein.

"All Of Thus" is weer zo'n geweldige uitgave van het Gear Fab label en Roger Maglio is er dus ook nu weer in geslaagd om een onbekend gebleven plaat boven water te brengen, die meer verdiend dan onbekend te blijven.

woensdag 27 juli 2022

Review: Boogie - In Freak Town

Gear Fab 2022 (GF-302)

Boogie werd in 1967 te Los Angeles, Amerika, opgericht door Barry "The Bee" Bastian - zang en sologitaar, John "JB" Barrett - basgitaar en zang en "Fuzzy" John Oxendine - drums.
De band trad zoveel mogelijk op, waarvan de optredens tijdens het Sky River Rock Festival, Lighter Than Air op 31 augustus 1968 te Sultan, Washington en met Creedence Clearwater Revival de band het meest zijn bijgebleven.
Nadat Barry opgepakt werd wegens drugs bezit en een cel straf van 90 dagen kreeg, ging de band uit elkaar en wat over bleef zijn de opnamen van 8 april 1968 (Pacific High Recordings Co) en 3 mei 1969 (Live in New Dream Bowl), waarbij Harry rederick "Rick" Garcia saxofoon speelt op "Prelude To Boogie".
Gear Fab heeft hun 8 opnamen op 1 juli 2022 uitgebracht als CD en het vinyl is op 22 april 2022 verschenen via Out-Sider Music.

De CD begint met het titel nummer "In Frreak Town", waarin Boogie een stevige rock song speelt, die een gemiddeld tempo en een terugkerend ritme bevat en invloeden van psychedelische muziek heeft, waarna "To Me" volgt en de band een swingende uptempo rock song met begin jaren invloeden ten gehore brengt, die een aanstekelijk dansbaar ritme heeft
Daarna volgen "Wade In The Water", een fantastisch instrumentaal progressief rock nummer met een gemiddeld tempo, dat swingt als een trein en "Merchant Of Dreams", een prachtige vrij rustige song, die lichte folk invloeden heeft en een terugkerend ritme bevat.
Dan volgen de live opnamen van het album, waarvan het langste nummer van het album is "Prelude To Boogie", dat iets meer dan 13 minuten duurt en hierin speelt de band een geweldig progressief stuk muziek met een terugkerend ritme in en gemiddeld tempo, dat na enkele minuten van ritme verandert, soul en blues invloeden heeft en swingt en dit wordt gevolgd door "Chico Smoke El Ropo", een progressieve rock song met een terugkerend dansbaar ritme, die in rust eindigt.
Verder volgen "I'd Hate To Lose You", een song met een gemiddeld tempo en een dansbaar licht hypnotiserend ritme, die swingt als een trein en "Barritt's Buddy Boogie", een fantastische swingende instrumentale uptempo mix van boogie en blues, waarbij stil zitten niet aan de orde is.

Roger Maglio is er weer in geslaagd een schitterend album uit te brengen van een geweldige, maar onbekend gebleven, band uit de jaren 60.Hulde!


maandag 21 februari 2022

Review: Various Artists - Psychedelic States Kentucky In The 60's

Gear Fab 2022 (GF-300)

De serie Psychedelic States wordt steeds verder uitgebreid en Roger Maglio van het Gear Fab label heeft ook met deze uitgave, de 2CD "Psychedelic States Kentucky In The 60's" weer een heleboel muziek, uit de jaren 60, begin 70, van onbekend gebleven bands boven water weten te halen, waar we anders nooit van zouden hebben gehoord.
Nadat hij eerder muziek uitbracht van bands uit de staten: Florida (vol.1-4), Georgia, Alabama (vol.1-2), New York (vol.1-3), Texas, Illinois, Ohio (vol.1-3), Indiana, Arkansas, Colorado, Wisconsin, Mississippi, Maryland, Missouri (vol.1-2) en West Virginia, heeft hij nu muziek weten op te sporen uit Kentucky.

De 2CD uit de serie Psychedelic States bevat in totaal 62 nummers en begint op CD1 met "I Realize" uit 1966 van The Casuals Incoporated uit Owensboro, die een heerlijke swingende uptempo garagerock song spelen, waarna Berkshire 7 uit Lexington volgen met "Bring Your Love To Me" (1968), een pop song met een gemiddeld tempo en deze song wordt gevolgd door "Every Man" van Emotions (Louisville, 1966), een pop song met een gemiddeld tempo.
Daarna volgen The M'Pax (Lexington, 1970) met "Mistakes", een uptempo pop song met een aanstekelijk ritme, Sole Society (Louisville, 1970) met "Wait For You", een mooi nummer, dat lichte invloeden heeft van "For What It's Worth" van Buffalo Springfield, The Sound Of The Zounds (Lebanon Junction, 1967) met "Me And My Girl", een uptempo garagerock song en Them U.S.A. (Louisville, 1967) met "No, You Won't", een uitstekende uptempo pop song met een dansbaar ritme.
The New Dawn (Calhoun, 1968) speelt een pop song met prachtige samenzang en tempowisselingen, getiteld "Listen To The Music", The Misfits (Eminence, 1967) volgen met "Two, Three Or Twelve", een schitterende rhythm & blues song met een gemiddeld tempo, waarna het de beurt is voor The Mags (Owensboro, 1966) met "Can't Get Enough", een uptempo pop song, The Marquee Monsters (Louisville, 1966) met "Law & Restrictions", een pop song met een gemiddeld tempo en The Scavengers (?, 1968) met "I Don't Need Her Now", een uptempo pop song met een aanstekelijk terugkerend refrein.
Dan volgen "Please Don't Go" van The Moxies (Paducah, 1965), een lekker klinkende beat song, "I'll Go Wandering" van The Saxons (Prestonburg, 1965), een beat song met een gemiddeld tempo en een repeterend drums ritme, "Do Me Right Now" van Clock Work Orange (Paducah, 1967), een fantastische uptempo garagerock song, die swingt, "Gonna Put You Down" van The Clydes (Ownsboro, 1966), een uptempo garagerock song met een aanstekelijk ritme, "Still On The Run" van The Exceptions (Louisville, 1966), een geweldige swingende pop song met een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen en "Act Your Age", een The Night Owls (Louisville, 1966), een prima mix van garagrock en pop .
In "Winds Escape" speelt The Outcasts (London, 1969) een korte pop song met een terugkerend ritme, in "Next Time" speelt" Sir Arthur & Co (Calhoun, 1967) een uptempo beat song met lichte garagerock invloeden en een hoog meezing gehalte, in "The Alligator" speelt The Us Four (Louisville,1967) een verrukkelijke uptempo rock song, die swingt en "Her Kind" van Them U.S.A. (Louisville, 1967) een rustige pop song met een aanstekelijk ritme.
Vervolgens volgen The Tempo's (Ownsboro, 1966) "All I Really Want", een pop song met een gemiddeld tempo en fuzz invloeden, The Waters (Louisvolle, 1969) "Day In And Out", een uptempo pop song met rock & roll invloeden, The New Lime (Campbell County, 1967) "The Perfect Girl", een fantastische psychedelische song met een gemiddeld tempo en lichte  invloeden van de muziek van The Doors, Pepper Crystals (Wayland, 1968) "Now I've Gotta Stay", een rock song met psychedelische garagerock invloeden, 
Unit VI (Brownsboro, 1968) "About The Time", een pop song met soul en rhythm & blues invloeden en The Young Vibrations (1967) "World Of Love", een uptempo pop song met een aanstekelijk ritme.
Verder volgen The Blue Vistas (Lexington, 1966) "Four Inches Above The Knees", een uptempo pop song met subtiele tempowisselingen, The Alphabetical Order (Louisville, 1968) "All Over The World", een song met een gemiddeld tempo en een dansbaar ritme en "The Fabulous Chantels (Covington, 1967) "Remain Unknown Girl", een uptempo garagerock song met psychedelische invloeden.
CD2 start met The Moxies (Paducah, 1966) "I'm Gonna Stay", die een heerlijke uptempo psychedelische garagerock song ten gehore brengt, die gevolgd wordt door The Mersey Beats U.S.A. (Shively, 1966) "Does She Or Doesn't", een mooie pop song met een gemiddeld tempo, The Maltese (Wichester, 1967) "You Better Stop", een geweldige swingende uptempo garagerock song, The Sunday Funnies (Morganfield, 1967) "Sunny Covington Ave", een garagerock song met een gemiddeld tempo en subtiele tempowisselingen en"The Pop-Korn / Shoguns (Latonia, 1968) "The Look In Her Eyes", een psychedelische pop song met een vrij rudstig tempo.
Daarna volgen "Loving You Sometimes" van The Outcasts (Ashland, 1968), een pop song met een aanstekelijk dansbaar ritme en een gemiddeld tempo, "She's All Wrong" van The Saxons (Prestonsburg, 1965), een garagerock song met een dansbaar ritme in de stijl van "She's About A Mover" van Sir Douglas Quartet, "I'll Cry" van The Ovations (Corbin, 1965), een beat song met Engelse invloeden, die in een rustig tempo wordt gespeeld, "I Feel Like Crying" van The Sound Extraction (Mayfield, 1968), een schitterende garagerock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "It's Best" van One Of Hours (Lexington, 1969), ee pop song met een niet al te hoog tempo.
In "Goin' Away" speelt Male Species (Louisville, 1969) een verrukkelijke rock song met een gemiddeld tempo, dat aanzet tot dansen, in "Say Now Baby" speelt The Jades (Owensboro, 1969) een fantastische progressieve rock song, die swingt en een terugkerend ritme heeft, in "Bright Lights" speelt The Fantics (Louisville, 1969) een pop song met een gemiddeld tempo en in "Doncha Wish You Could" speelt Jack Holiday (Louisville, 1967) een prachtige pop song met garagerock invloeden en een gemiddeld tempo.
Dan volgen The Hearby (Louisville, 1968) met "The Harm I Do", een prachtige pop song met een gemiddeld tempo, New Musical Express (Tompkinsville, 1969) met Child Of The Midnight Sun", een geweldige swingende song met een terugkerend ritme en tempowisselingen, die aanzet tot dansen, The Children (Munfordsville, 1968) met "I Long To See Her", een pop song met lichte garagerock invloeden en een gemiddeld tempo, The Chateaus (Louisville, 1966) met I'm The One", een rustige pop song en The Elite U.F.O. (Stanton, 1966) met "Now Who's Good Enough", een puike rock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk dansbaar ritme.
Vervolgens speelt The Bad Seeds (Erlanger, 1966) "King Of The Soap Box" een lekker in het gehoor klinkende pop song met een gemiddeld tempo, die gevolgd wordt door The Dingos (Erlanger, 1967) "You Don't Want Me", een swingende garagerock song met een afwisselend tempo, The Exiles (Richmond, 1965) "Come On", een swingende uptempo beat song, die live opgenomen werd, Sir Arthur & Co (Calhoun, 1967) "She's Still On My Mind" een garagerock song met een gemiddeld tempo en tempowisselingen, New Musical Express (Tompkinsville, 1969) "Wrong Side Of Love", een licht psychedelische pop song, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en Clock Work Orange (Paducah, 1967) "Your Golden Touch", een swingende uptempo garagerock song met subtiele tempowisselingen.
Verder volgen The Indigos (Louisville, 1966) "Silver And Gold", een prachtige pop song met een terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen, The Pop Korn /Shoguns (Latonia, 1968) "I Can't (Walk Away)", een rustige pop song met een aanstekelijk terugkerend ritme, The Torques (Lexington, 1965) "It's Me, Not You", een uptempo garagerock song met tempowisselingen, die aanzet tot dansen, The Vibrators (Pike County, 1969) "Bad Girl", dat het ritme heeft van "Hang On Sloopy" van The McCoys, The Rogues (Owensboro, 1967) "Children Of The 3rd November", een heerlijke licht progressieve rock song met afwisselende ritmes en The Wanted & Co (Florence, 1968) "Why", een schitterende swingende garagerock song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk terugkerend ritme en fuzz op de gitaar.

Hulde aan Roger Maglio, die er ook deze keer met behulp van vrienden in is geslaagd weer diverse juweeltjes van onbekend gebleven bands uit Amerika boven water te halen, waardoor deze serie erg interessant is voor verzamelaars van jaren 60-70 muziek.


zaterdag 4 december 2021

Review: Kristyl - Kristyl

Gear Fab 2021 (GF-299)

Kristyl uit Louisville, Kentucky, Amerika startte in 1974 toen Sonny De Vore - sologitaar en Bob Terrel - ritme gitaar, die sinds 1972 op high school samen speelden, met David Atherton - basgitaar en Bruce Whiteside - drums gingen spelen.
De band, die hoofdzakelijk in en rondom hun woonplaats optrad, begonnen eigen nummers te schrijven met de bedoeling deze op een LP uit te brengen en in 1975 verscheen deze dan ook in een oplage van 500 stuks, die aan vrienden en fans verkocht werden en met eigen financiële middelen betaald was waarbij verder het vermelden waard is, dat dit de enige uitgave van de band is en dat Guerssen Records het album in 2009 opnieuw op LP uitbracht, waarna het ook in november 2021 verscheen via Gear Fab Records als CD, die van de originele master tapes gemaakt is.

Het album, dat 7 nummers bevat, start met "Together", waarin de band een uitstekende pop song met een gemiddeld tempo en progressieve rock invloeden speelt, die gevolgd wordt door "Deceptions Of The Mind", een heerlijke pop song met een niet al te hoog tempo en licht psychedelische invloeden.
Dan volgen "Like A Bird So Free", een prachtige pop song met een rustig tempo en een een aanstekelijk ritme en "The Valley Of Life", een geweldige progressieve rock song met een gemiddeld tempo, die bij tijd en wijle swingt als een trein.
In "Woman" speelt Kristyl een verrukkelijke progressieve rock song met een gemiddeld tempo, waarna in "Blue Bird Blu's" volgt en de band een vrij rustige song ten gehore brengt, die progressieve rock invloeden heeft en als laatste nummer volgt "Morning Glory", een mooie song met een rustig tempo, die subtiele tempowisselingen heeft en net als de meeste nummers een religieuze ondertoon bevat en progressieve invloeden heeft.

Roger Maglio heeft ook deze keer een schitterende obscure plaat boven water weten te halen, die de moeite van het beluisteren meer dan waard is. 
 

dinsdag 26 oktober 2021

Review: Brigg - Brigg

Gear Fab, 2021 (GF-298)

Brigg werd in 1973 te Sunbury, Pennsylvania, Amerika, als studio album project opgericht door de vrienden Rob Morse - akoestische gitaar en zang, Jeff Willoughby - basgitaar, dwarsfluit, piano en zang en Rusty Foulke - sologitaar en zang, die eind jaren 60 samen in enkele bands samen hadden gespeeld.
In 1972 schreven ze diverse nummers, die ze voor 1800 dollar op een 4 sporen bandrecorder opnamen bij het lokale radio station (WKOK) in Sunbury onder leiding van technicus Bob Spangler.
Nadat de opnamen klaar waren werden de foto's voor de hoes te Danville gemaakt, waarna het hoesontwerp door de bandleden zelf werd gedaan en de hoes werd geprint.
De band liet in totaal 1000 persingen voor hun LP maken, die ze via lokale grammofoonplatenwinkels verkochten.
In 1990 vertelde een fan van de band, dat de plaat in 1988 in Italië illegaal als LP en tevens als CD was her uitgebracht en nadat Clark Faville, zijn vriend van Roger Maglio van Gear Fab Records op deze plaat attent had gemaakt, besloot dit label het album met medewerking van Jeff Willoughby de plaat op legale wijze in een beperkte oplage als CD uit te brengen.

Het album bevat 9 nummers, waarvan 1 bonus nummer en daarvan heet het eerste "Hey Mister", waarin de band een uptempo progressieve rock song met een terugkerend ritme speelt, die gevolgd wordt door "Universe", een mooie vrij rustige pop song met een terugkerend ritme.
Daarna volgen "Took It Away", een lekker in het gehoor klinkende pop song met een gemiddeld tempo en een aanstekelijk ritme en "New Found Rain", dat eveneens een prima song met een gemiddeld tempo is.
In "If Only You Could See Me Now" speelt Brigg een dansbaar uptempo rock nummer, dat swingt, in "The War Is Over" speelt de band een schitterende pop song met een zeer aanstekelijk ritme en in "Linda", speelt de band eveneens een prachtige pop song met een vrij rustig tempo en een aanstekelijk ritme, dat tegen het einde meer snelheid krijgt. 
Dan volgen "And You Know", een song, die in de stijl van het vorige nummer verder gaat, "Sneaker Tongue", een kort stukje, waarin de bandleden afscheid van elkaar nemen en het bonus nummer "Life's Song" en ook hierin speelt de band weer zo'n uitstekende pop song in een niet al te hoog tempo.

Ook deze keer is Roger Maglio er, met behulp van vrienden, weer in geslaagd een prima onbekend gebleven band te ontdekken en deze her uit te brengen, zodat onze kijk op de onbekend gebleven bands van de jaren 60 en 70 uit Amerika steeds groter wordt.

dinsdag 30 maart 2021

Review: Crystal Syphon - Family Evil . Elephant Ball

(GF-297)

Crystal Syphon uit Merced, Californië, Amerika werd in 1965 onder de naam The Morlochs opgericht, maar al snel veranderde de bandnaam in Crystal Syphon en onder deze naam bestond de band van 1966 tot 1970.
De band bracht na hun bestaan 2 albums via Roratorio Records uit, waarvan "Family Evil" op 25 mei 2012 en "Elephant Ball" op 29 mei 2015 en op 1 februari 2021 verschenen beide albums als 2CD via Gear Fab Records.
Crystal Syphon bestond tijdens de opnames van deze albums van 1967-1969 uit: Tom Salles - zang en sologitaar, Jim Sanders - zang en sologitaar, Jeff Sanders - zang, percussie, drum en orgel, Dave Sprindel - zang, orgel, percussie en keyboards, Bob Greenlee - basgitaar, Andy Daniel - drums en Marvin Greenlee - drums, waarbij nog te vermelden is, dat "Winter Is Cold" (nummer 11 op CD1) in 2008 opgenomen werd.

Het album "Family Evil", dat 11 nummers bevat, begint met "Marcy, Your Eyes", een mooie, vrij rustige, licht psychedelische song met een terugkerend ritme en fuzzrock  invloeden, waarna "Paradise" volgt, een prachtige pop song met prima samenzang, die invloeden van de muziek van The Byrds heeft.
Daarna volgen "Have More Of Everything", een heerlijke licht psychedelische song met een gemiddeld ritme en een hoog meezing gehalte, "Try Something Different", een puike licht psychedelische song, die sterke invloeden van The Beatles bevat en in een niet al te hoog tempo wordt  gespeeld en "Fuzzy And Jose", een fantastische psychedelische pop song met een gemiddeld tempo, die halverwege over gaat in een lager tempo.
In "Are You Dead Yet" speelt Crystal Syphon een swingende uptempo rock song, die aanzet tot dansen, waarna "In My Mind" volgt en de band weer een prima pop song in een gemiddeld tempo speelt, die gevolgd wordt door het titel nummer van de plaat, "Family Evil", een progressieve rock song met een gemiddeld tempo, een aanstekelijk  terugkerend ritme en tempowisselingen.
Dan volgen "Fails To Shine", een dansbare pop song met een aanstekelijk ritme, die in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en enkele subtiele tempowisselingen heeft,  "Winter Is Cold", een uitstekende licht psychedelische progressieve rock song met een aanstekelijk ritme en in "Winter Is Cold" uit 2008 speelt de band dit nummer  nogmaals, dat dezelfde uitstraling heeft als het origineel uit 1968.
"Elephant Ball", dat 9 nummers heeft, start met "Dawn Sermon", een korte progressieve rock song met een gemiddeld tempo en lichte invloeden van rhythm & blues, die gevolgd wordt door "For All Of My Life", een prima rustige song met Britse invloeden en "Tell Her For Me", eveneens zo'n rustige song, die lichte psychedelische invloeden bevat en een aanstekelijk ritme heeft.
Daarna volgen het titel nummer "Elephant Ball", een fantastisch instrumentaal progressief rock nummer, dat in een gemiddeld tempo wordt gespeeld en een terugkerend licht hypnotiserend ritme heeft, "Sing To Me", een geweldige licht psychedelische song, die in een niet al te hoog tempo gespeeld wordt en een hypnotiserend ritme bevat en "It's Winter", een heerlijke swingende uptempo psychedelische rock song, die een zeer dansbaar ritme heeft.
Verder volgen "Snow Falls", een uptempo rock song, die een aanstekelijk ritme heeft, waarbij stil zitten geen optie is, "Don't Fall Brother", een uptempo rock song met invloeden van jazz, soul en rhythm & blues, die swingt als een trein en "There Is Light There", een swingende progressieve rock song met een aanstekelijk terugkerend ritme, dat aanzet tot dansen.

De 2CD "Family Evil" / "Elephant Ball" van Crystal Syphon is weer zo'n fantastische uitgave van Gear Fab, die vol staat met progressieve psychedelische rock en deze mag dan ook in geen enkele collectie van een jaren 60 muziek verzamelaar ontbreken.